Over Mij

Hallo,

Mijn naam is Janneke Doornbos. Sinds 1980 een uniek onderdeel van deze wereld. Het besef en het zelfvertrouwen dat ik er toe doe en iets moois te brengen heb, kreeg ik niet speciaal mee bij de geboorte.

Gepest
Op de basisschool kwam ik vaak op voor de gepeste kinderen, ik kon niet tegen onrecht. Daardoor hoorde ik er vaak niet bij, werd ik uitgelachen, buitengesloten, genegeerd en uitgescholden. Dat heeft zeker niet bijgedragen aan mijn geluk. Het heeft me veel gekost om te overleven en om mijn hoofd, vooral op school, boven water te houden. Ik heb me vaak alleen gevoeld, intens verdrietig, gefrustreerd, boos en gespannen.

Thuis kreeg ik wel steun en erkenning, maar mijn ouders stonden ook onmachtig in de situatie. Leerkrachten hadden niet in de gaten wat er aan de hand was. Het viel ook niet op wat er met mij gebeurde, er waren zichtbaar andere kinderen die het pispaaltje waren, die hadden het nog moeilijker dan ik. Terugkijkend ben ik benieuwd hoe zij deze jaren hebben doorstaan, maar ben ik vooral nieuwsgierig hoe het ze daarna vergaan is.

Ik heb er de littekens van en merk nog de gevoeligheid of ik er wel mag zijn van anderen. Wat had ik toen graag handvatten willen hebben of in ieder geval wat meer zelfvertrouwen, zodat ik de situatie beter aankon en me daardoor niet zo had laten kwetsen en leiden door anderen.

Door de jaren heen ben ik steeds sterker geworden en zijn de littekens vervaagd. Dit komt vooral doordat ik veel positieve ervaringen opgedaan heb. Ik heb veel trainingen voor persoonlijke ontwikkeling gevolgd, waarin ik mijn zelfvertrouwen heb versterkt.

Ik heb ruim 6 jaar als jeugdmaatschappelijk werker, met kinderen mogen werken die in hetzelfde schuitje hebben gezeten als ik. Daarin heb ik mijn passie ontdekt. Het geeft mij veel voldoening en plezier om dát te kunnen betekenen voor kinderen, wat ik gemist heb. Wat fijn om ze nu al de tools te kunnen geven, waar ik al die jaren naar op zoek ben geweest!

Ook heb ik intensief met ouders van onzekere en gepeste kinderen gewerkt. De onmacht van ouders is een terugkerend thema. Als ouder kies je er niet voor dat je kind gepest wordt, en wil je er alles aan doen om het te stoppen. Vaak gaat het pesten of de onzekerheid van je kind, het leven van je kind, maar meestal ook dat van het hele gezin, beheersen.

Ik heb gezien dat als ouders meewerkten aan het vergroten van het zelfvertrouwen van hun kind, ze in een positieve spiraal terecht kwamen. 1+1 wordt dan echt 3!

Ik wil graag met kinderen én ouders samenwerken om ze beiden de tools te geven om weer heppie in het leven te staan.

 

 

Reacties zijn gesloten.